UYANIŞ

Dışarda ilkten bahar içim telaşlı neşe

Yeşermiş güzden kalma gül goncalı has bahçe

Erguvanlar dermişim boyumun yettiğince

Yüreğim kar tanesi su damlasından sade

Kanatlanıp uçardım senin olduğun yere

Şavkı loş evinizin önündeydim kaç kere

Yasemenler açardı hep seni düşününce

Sevmeyi aşk sanmışım çocuksu sevinçlerle

Aslında sen aynıydın dev olmuştun gözümde

Sen kudretli hükümdar ben kapında bir köle

Derken titredi zaman hakikati görünce

Bir rüyaydı uyandım paramparçaydı gece

Hayallerim pürhüzün âtide bir tükenme

Savruldukça kayboldum dalgası sert denizde

Bir yağmur damlasına mutlu oldum gönlümce

Mevsimler geldi geçti aklımda o düşünce

Rastlaşsaydık bir yerde sorabilseydim keşke

Büyüdüğüm için mi sen küçüldün öylece ?

Ülkü OLCAY