ALADAĞ’DA YANDIM ANNE…
- Yayınlanma: Perşembe, 26 Nisan 2018 22:55
- Kategori: Şahin Tuncay
- Gösterim: 1749
aladağ’da yandım anne…
hayallerim vardı benim anne
goca goca okullarda okuyup
gocaman ADAM olacaktım
Seni, babamı, kardeşlerimi
sırtında taşıyacaksın
köyüme, obama ışık olacaktım anne…
çok sevdiğim köyümü
gınalı kuzumu, sarı ineği
hayallerim için terk etmiştim
babamın nasırlı ellerini öpmeyi
senin saçlarını okşaması ölüyordum anne
Hasretinle yanarken anne
bedenim yandı benim
umutlarım yandı anne
kül oldum savruldum soğuk gecede
karakışa girmeden aladağ
ben aladağ'da yandım anne…
zifiri karanlıkta gece
hayatımın üstüne kapılar kilitlenmişti
kaçamadım kaderimden
tutunamadım gecenin karanlığında
geleceğe dair hayallerime
kapıların üstüme kilitlendiği gecede
ben aladağ'da yandım anne…
sana karakışları yaşattım anne
artık saçlarımı değil
soğuk toprağımı okşarsın anne
karlar yağsa da
yağmurlar yağsa da mezarıma
sen ellerinle su dök anne
serinler belki yanan ruhum
çünkü ben,
çünkü ben, aladağ’da yandım anne…
30 Kasım 2016
Not : Bu şiir şairin yeni yayınlanan "her dem yanar yüreğim" isimli kitabından alınmıştır.